Podróż przez umysł niezrozumianego człowieka

Kolejna historia autorstwa Mathew Quicka. Kolejna osoba która jest odizolowana. Kolejne problemy z którymi człowiek nie potrafi  sobie sam poradzić, a jednocześnie nie umie o nich mówić. Spora dawka humoru, a jednocześnie ważna lekcja. Książka dająca poczucie że nawet ci najbardziej samotni wcale nie muszą tacy być. Że i na tych najbardziej dziwnych czeka druga osoba tak samo zwariowana jak oni sami.
Historia opowiada o Leonardzie Peacocku, który postanawia zastrzelić ..... oraz popełnić samobójstwo w swoje 18 urodziny. Zanim jednak to zrobi postanawia dać swoim przyjaciołom po upominku. Nikt nie zna jego planów. Nikt nawet nie wie że ma on dziś urodziny. Że przez cały dzień nosi przy sobie naładowany ...... Jak potoczy się jego historia?

 Być może dlatego dorośli piją, uprawiają hazard i zażywają narkotyki - nie potrafią się dłużej podjarać w naturalny sposób.
Być może z wiekiem tracimy tą zdolność.

Mathew Quick zaczarował  mnie już trzeci raz i znowu mu się udało. Przede wszystkim chodzi chyba o motyw samotności i o lekkość z jaką autor snuje opowieść. Bo potrafi podjąć ciężkich tematów w sposób ujmujący. Tworzy małe społeczności w których żyjemy wraz z głównym bohaterem. Można by powiedzieć, po przeczytaniu którejś z kolei książki Quicka, że w pewien sposób powiela on wypracowany już sobie schemat. Jednak oryginalność każdego bohatera, jego przeżycia i charakter sprawiają że za każdym razem przeżywamy nową przygodę. I nie
da się ich do siebie porównać. Jestem osobą wrażliwą i często czuję się niezrozumiana więc czytanie takich książek daje mi w pewien sposób nadzieję że nie jestem jedyna "dziwna". I że tak samo jak na Leonarda tak i na mnie czekają ludzie. Książki Quicka zawsze dotykają mnie osobiście bo nie potrafię nie przeżywać takich historii kiedy utożsamiam się z głównym bohaterem i do końca nie wiedziałam jak historia się potoczy. Bardzo lubię w książkach połączenie słodko-gorzkie.

 Inność to cecha pozytywna. Ale inność jest również trudna.

 I sama nie mogę się zdecydować czy jestem uradowana zakończeniem czy jednak zawiedziona. Ale muszę przyznać że domyśliłam się w sumie tylko jednej rzeczy. Reszta kompletnie mnie zaskoczyła.
Cała historia wygląda trochę jak ostatnia spowiedź Leonarda. Akcja dzieje się przez jeden dzień, 18 urodziny. Autor fajnie zastosował odnośniki, więc wszelkie aluzje lub przemyślenia które tak jakby nie wchodziły w główny tekst mamy ponumerowane jako odnośniki. Miłym zabiegiem były też listy z przyszłości pisane przez osoby które spotka. I powiem wam że przyszłość mnie trochę przeraziła.

Serdecznie wam polecam.

~kociepełko

Co odróżnia nas od innych?

Ostatnio dostałam książkę z cytatami na każdy dzień w roku oraz cel do osiągnięcia. Brzmiał on na dzień wczorajszy wypisać listę rzeczy które mnie wyróżniają spośród innych. Każdy jest inny i trzeba być sobą, tak wszyscy już o tym pisali i wszyscy już o  tym wiedzą. Ale co robimy żeby utrzymać ten stan. Żeby znaleźć siebie? Oto 15 rzeczy które wyróżnia mnie od innych.

1. Jestem dziecinna i wybucham śmiechem lub płaczem bez powodu.
2. Wiecznie jestem głodna.
3. Kiedy się denerwuję drapię się po nosie.

4. Codziennie wieczorem skóra na policzkach prawie mi złazi.
5. Potrafię być miła, uprzejma i wredna dla tej samej osoby.
6. Mam wrażenie że myślę inaczej niż wszyscy.
7. Uwielbiam gdybać co by było...
8. Roztrząsam wiele bezsensownych spraw które się wydarzyły i układam mnóstwo planów, które nigdy się nie sprawdzają.
9. Kiedy się denerwuję robi mi się gorąco i robię się czerwona.

10. Kiedy się denerwuję muszę mieć coś w ręce, muszę coś miętolić rękami i mieć coś do miętolenia w ustach.
11. Jestem zbyt poważna przez większość czasu.
12. Denerwuje mnie bałagan w moim pokoju ale nie ruszę się żeby go pozbierać. Jedynie coś przesunę. Bo co z oczu to z serca.
13. 1000 razy dziennie wkurzam się na tatę i mówię zaraz.

14. Uwielbiam pomarańczowe niebo które widać z mojego pokoju o 12 w nocy.
15. Łatwo się wzruszam i zachwycam nad małymi rzeczami.

Myślę że fajnie zrobić taką własną listę i skupiać się nad tymi rzeczami którymi wyróżniamy się od innych bo to właśnie ten indywidualny zbiór cech sprawia że jesteśmy wyjątkowi.

Myśl na dziś: Normalność jest przereklamowana.

Pozdrawiam

Agrin